03.05.2017
IMG_1160

ABC produkcji kapusty pekińskiej

Analizując charakterystykę odmian kapusty pekińskiej należy również zwrócić uwagę na wybarwienie liści “pekina”, zarówno tych zewnętrznych, jak i środkowych. Najbardziej pożądane przez producentów są pekinki o główkach cylindrycznych, wydłużonych i liściach w żywo zielonym kolorze.

Niezależnie od terminu oraz przeznaczenia uprawy pewne cechy kapusty pekińskiej są bardzo istotne i warunkują dobór danej odmiany do kierunku produkcji. Podstawową cechą odmianową, którą powinno się kierować przy wyborze tzw. pekina jest długość okresu wegetacji. Odmiany wczesne, przeznaczone głównie do produkcji wiosennej, charakteryzują się krótszym okresem wegetacji. Można je uprawiać także na zbiór jesienią, ale należy pamiętać o tym, że z powodu niższej temperatury czas uprawy może się wydłużyć nawet o kilkanaście dni.

Najlepsze efekty (wyrównany plon) w uprawie kapusty pekińskiej można uzyskać wykorzystując do produkcji rozsadę doniczkowaną

Rozsada kapusty pekińskiej gotowa do posadzenia na miejsce stałe

Obok długości okresu wegetacyjnego do najważniejszych cech odmianowych należy tolerancja na wybijanie w pędy kwiatostanowe. Kapusta pekińska, przy dużych wahaniach temperatury wiosną oraz w wysokich letnich temperaturach łatwo i szybko zakwita (w bieżącym sezonie w wielu gospodarstwach, gdzie bardzo wcześnie wysadzono rośliny już są takie obawy). Pojawienie się wewnątrz główki pędu kwiatostanowego powoduje, że kapusta twardnieje, staje się łykowata i nie nadaje się do sprzedaży.

Kapusta pekińska przy dużej wytwarzanej masie nadziemnej ma bardzo płytko rozmieszczony system korzeniowy, dlatego w jej produkcji duże znaczenie ma dostępność wody, na ogół wymaga częstego nawadniania. W praktyce obserwuje się, że deszczowanie warzyw w okresach wysokich temperatur, na stanowiskach, gdzie często uprawiane są warzywa kapustne czy rzepak niesie z sobą duże ryzyko wystąpienia kiły kapusty. Na stanowiskach obarczonych dużym ryzykiem wystąpienia tej choroby poza podstawowymi zabiegami profilaktycznymi (np. wapnowaniem) chroniącymi plantację, warto dodatkowo wybierać odmiany charakteryzujące się wysoką odpornością na tę chorobę.

Analizując charakterystykę odmian kapusty pekińskiej należy również zwrócić uwagę na wybarwienie liści “pekina”, zarówno tych zewnętrznych, jak i środkowych. Najbardziej pożądane przez producentów są pekinki o główkach cylindrycznych, wydłużonych i liściach w żywo zielonym kolorze. Ciekawą cechą jest jasnożółte zabarwienie liści środkowych, podnoszące atrakcyjność przy wykorzystaniu warzywa na surówki. Zarówno kapusty przeznaczone bezpośrednio do sprzedaży, jak i te z przeznaczeniem do przechowywania przez dłuższy czas, powinny cechować się dużą jędrnością, wcześniej wspomnianym wybarwieniem i karbowaniem liści. Dzięki temu, po oczyszczeniu i zdjęciu zewnętrznych liści ich wygląd pozostanie atrakcyjny.

Umieszczenie roślin w wilgotnej glebie zmniejsza stres roślin po posadzeniu na miejscu stałym

Wśród odmian kapusty pekińskiej, najpopularniejsze przeznaczone do produkcji wiosennej, to wysoce odporna na kiłę kapusty Kilakin F1 (okres wegetacji 50-55 dni) oraz uprawiane zarówno z rozsady jak i siewu bezpośredniego Sprinkin F1 (okres wegetacji 55-60 dni; S&G). Na zbiory późne oraz do długiego przechowywania dużym uznaniem cieszą się m.in. odmiany Bilko F1 (okres wegetacji ok. 67 dni; Bejo Zaden), Suprin F1 (okres wegetacji 80-100 dni) oraz Richi F1 (okres wegetacji 60-65 dni; Sakata).

Emilia Pliszczyńska


Poleć tę stronę znajomemu

Twój email:
Twoje imię:
Email znajomego:

Błąd wprowadzonych danych.