02.06.2016
niedopbor-fosforu-u-kapusty-glowqiastej-bialej

Pamiętaj o plonotwórczych składnikach dla kapusty

Na początku uprawy kapusta pobiera dużo azotu (N). Od fazy wiązania główek pobieranie azotu zmniejsza się kosztem zwiększonego pobierania fosforu (P), potasu (K) i wapnia (Ca).

Na przestrzeni kilkudziesięciu lat znacznie zmieniła się struktura produkcji warzyw gruntowych w Polsce. Asortyment uprawianych i dostępnych warzyw istotnie się zwiększył. Mimo tych zmian największy udział w strukturze upraw warzyw ciągle zajmuje kapusta głowiasta. W roku 1955 było to 46%, w roku 2005 – 28%. Także w roku 2015, wliczając również zbiory warzyw spod osłon kapusta stanowiła ponad 20% wszystkich zbieranych warzyw.

Z pola o powierzchni 1 ha można zebrać od 50 do 70 ton plonu handlowego kapusty. Przy tak wysokich plonach oczywiste jest, że kapusta to gatunek o dużych wymaganiach pokarmowych. Warto uprawiać ją w pierwszym roku po oborniku zastosowanym jesienią w dawce 30-40 t/ha. W celu zaspokojenia potrzeb pokarmowych kapusty należy wykonać także odpowiednio wysokie nawożenie mineralne. Wielkość dawek nawozów zależy od zasobności gleby w przyswajalne formy składników mineralnych. Potrzeby pokarmowe kapusty będą w pełni zabezpieczone, gdy w 1 dm3 gleby będzie około: 120 mg N (NO3 + NH4), 60 mg P, 180 mg K, 65 mg MgO, 1000 mg Ca. Zasobność gleby można poznać wykonując analizę chemiczną gleby. Na podstawie wyników takiej analizy można dość dokładnie określić jakiej wielkości nawożenie należy zastosować w przypadku konkretnego pola. Jeśli jednak takiej analizy nie wykonano to przy założeniu, że chcemy osiągnąć plon wysokości około 70 t/ha trzeba wiedzieć, że rośliny kapusty pobiorą z gleby około: 230 kg N, 80 kg P2O5, 300 kg K2O, 300 kg CaO i 180 kg MgO.

Niedobór azotu u roślin kapusty pekińskiej

Na początku uprawy kapusta pobiera dużo azotu (N). Od fazy wiązania główek pobieranie azotu zmniejsza się kosztem zwiększonego pobierania fosforu (P), potasu (K) i wapnia (Ca). 60-70% całej dawki nawozów azotowych należy zastosować przedsiewnie a pozostałe 30-40% podzielić na dwie części i zastosować w czasie wzrostu roślin na polu. Pierwszą część 2-3 tygodnie po posadzeniu rozsady a drugą po zwarciu rzędów, na początku zwijania się główek. Przed sadzeniem można zastosować mocznik a pogłównie, w czasie wzrostu roślin saletrę amonową. Niedobór azotu oznacza dla kapusty ograniczenie wzrostu i rozwoju roślin poprzez ograniczenie syntezy aminokwasów i biosyntezy białek i fotosyntezy. Główki będą małe a plon obniżony. Przenawożenie kapusty azotem powoduje obniżenie jej przydatności do kwaszenia i przechowywania a w przypadku odmian wczesnych zwiększa gromadzenie azotanów. Przenawożone azotem główki kapusty są luźne i pękają.

Niedobór azotu u kapusty brukselskiej

Warto pamiętać, że niedobór fosforu powoduje opóźnienie zawiązywania główek oraz osłabienie wzrostu. Liście są ciemnozielone i fioletowieją. Objawy te są wynikiem zakłócenia właściwego funkcjonowania energetycznego ponieważ fosfor bierze udział w procesie transformacji energii (ADP i ATP).

Niedobór fosforu u kapusty objawia się podobnie jak u kalafiora fioletowym przebarwieniem liści

Niedobór fosforu u kapusty głowiastej

Z kolei niedobór potasu objawia się żółknięciem brzegów blaszek dolnych liści. Przy znacznym niedoborze K główki są małe i luźne. Uprawa kapusty na glebach ubogich w magnez (Mg) i siarkę (S) powoduje, że rośliny kapusty rosną słabo i ich rozwój jest zahamowany. Wynika to z faktu, iż niedobór Mg i S powoduje ograniczenie syntezy aminokwasów i biosyntezy białek, ponadto Mg jest składnikiem chlorofilu, więc jego niedobór ogranicza proces fotosyntezy. Niedobór siarki powoduje dodatkowo zwiększenie podatności roślin na stres. Dla kapusty również wapń (Ca) jest plonotwórczym składnikiem pokarmowym. Jego niedobór powoduje zakłócenie tworzenia ścian komórkowych i plazmatycznych.

Niedobór wapnia u warzyw kapustnych występuje na najmłodszych liściach

Dzięki Ca tkanki są zbudowane stabilnie z kolei brak Ca to główki źle wykształcone, małe i często zdeformowane. Spośród mikroelementów ważne dla właściwego plonowania kapusty są bor (B) i mangan (Mn). Niedobór tych mikroelementów objawia się tym, że młode liście kapusty grubieją, są sztywne i kruche a wzrost jest zahamowany. Przy znacznym niedoborze najmłodsze liście zamierają a rośliny nie zawiązują główek.

dr inż. Adam Żurawicz


Poleć tę stronę znajomemu

Twój email:
Twoje imię:
Email znajomego:

Błąd wprowadzonych danych.