18.07.2016
Zaraza ziemniaka - forma lodygowa

Zaraza ziemniaka - forma lodygowa

Zarazowy rok w uprawie ziemniaków i pomidorów

Choć XIX wiek już dawno za nami, a klęski żywiołowe spowodowane przez zarazę ziemniaka nam nie grożą, problem tego patogenu w obecnych czasach jest równie istotny. Pomimo ogromnej wiedzy plantatorów zajmujących się produkcją pomidorów oraz ziemniaka, zaraza potrafi wystąpić epidemicznie i doprowadzić do całkowitego zniszczenia plantacji. Głównym problemem jest zmienność patogenu, która jest ściśle uzależniona od pojawienia się nowych jego form, które mogą się między sobą krzyżować, co w konsekwencji znacznie utrudnia ochronę chemiczną.

Sprawcą zarazy ziemniaka zarówno na pomidorach jak i w ziemniakach jest organizm grzybopodobny Phytophthora infestans, który poraża wszystkie części nadziemne roślin, owoce oraz bulwy.

Początkowe objawy zarazy ziemniaka na spodniej stronie liścia pomidora

Zaraza ziemniaka, objawy na liściach pomidora

Pierwsze objawy infekcji na liściach:

pomidor- wodniste, szarozielone plamy, stopniowo brązowiejące;

ziemniak- niewielkie, nieregularne jasnozielone plamki, stopniowo brązowiejące.

W warunkach wysokiej wilgotności powietrza w miejscu plam na spodniej stronie liści, może pojawić się zarodnikująca grzybnia w postaci delikatnego białego nalotu. Od połowy lat 80 znana jest również forma łodygowa zarazy ziemniaka objawiająca się ciemnobrązowymi rozciągającymi się w dół plamami, które przy wysokiej wilgotności powietrza mogą pokryć się białym nalotem zarodników konidialnych.

Objawy zarazy ziemniaka na owocach oraz bulwach:

owoce pomidora- twarde, szarozielone szybko brązowiejące plamy, zbrunatnienie sięga w głąb miąższu owoców;

bulwy ziemniaka- szaro-sine plamy, miąższ pod nimi przyjmuje rdzawe zabarwienie.

Bulwy ziemniaka mogą zostać porażone zarazą ziemniaka zarówno w polu, w trakcie zbioru, a także w przechowalni. Natomiast jeśli chodzi o owoce pomidora w dużej mierze porażane są przez patogen w polu.

Zaraza ziemniaka, objawy na liściach ziemniaka

Warunki sprzyjające rozwojowi patogenu

Powszechnie wiadomo, że występowaniu i rozwojowi choroby sprzyja wysoka wilgotność powietrza, długotrwałe zwilżenie liści w połączeniu z niską temperaturą oscylującą w granicach 12-15 stopni Celsjusza. W przypadku zarazy ziemniaka istnieją dwa sposoby kiełkowania zarodników infekcyjnych, które jest uzależnione od warunków zewnętrznych. Jeśli temperatura powietrza wynosi mniej niż 18 stopni Celsjusza, zarodniki konidialne przekształcają się w zarodnie pływkowe, w których tworzą się zarodniki pływkowe (kilkanaście sztuk) mające zdolność kiełkowania w kropli wody w ciągu 2 godzin. Natomiast, gdy temperatura jest wyższa niż 20 stopni Celsjusza, a wilgotność powietrza jest mała tworzenie pływek zostaje zahamowane, a zarodniki konidialne kiełkują bezpośrednio. Proces ten zachodzi znacznie wolniej i może trwać od 8 do nawet 42 godzin. Zarodniki grzyba giną przy wysokiej temperaturze powyżej 25 stopni Celsjusza połączonej z suchym powietrzem. Pierwsze infekcje pojawiają się zwykle w końcu czerwca, choć w latach obfitujących w opady deszczu potrafiły pojawić się już w maju.

Zaraza ziemniaka bardzo szybko rozwija się na liściach pomidora w sprzyjających warunkach

Profilaktyka

Przy zwalczaniu zarazy ziemniaka duże znaczenie oprócz metody chemicznej ma profilaktyka, która polega na:

- unikaniu lokalizacji plantacji w okolicach cieków oraz zbiorników wodnych, w zagłębieniach terenu gdzie często występują mgły;

- w przypadku plantacji pomidora należy unikać bliskiego sąsiedztwa plantacji ziemniaków;

- w uprawie polowej zmniejszyć zagęszczenie roślin na m2;

- w okresie zagrożenia infekcją należy często lustrować plantację ziemniaków oraz pomidorów, w celu szybkiego wykrycia pierwszych ognisk choroby;

- przy uprawie pomidorów pod osłonami z foli, należy utrzymywać niską wilgotność powietrza, dobrze wietrzyć, a także nie dopuszczać do dużej amplitudy temperatury pomiędzy dniem a nocą;

- stosowanie wczesnych terminów sadzenia podkiełkowanych sadzeniaków, aby rośliny zdążyły wytworzyć większość plonu przed epidemią;

- uprawa odpornych lub mało podatnych odmian ziemniaka lub pomidora.

Zaraza ziemniaka – forma łodygowa


Ochrona chemiczna

Istnieje spora liczba preparatów do walki z zarazą ziemniaka, jednak wybór odpowiedniego jest ściśle uzależniony od fazy rozwojowej patogenu. Kiedy zagrożenie ze strony choroby na plantacji jest niewielkie, a warunki pogodowe nie sprzyjają rozwojowi można postawić na preparaty kontaktowe, które działają tylko na powierzchni roślin. Do fungicydów kontaktowych zalicza się preparaty zawierające chlorotalonil np. Bravo 500 SC, Gwarant 500 SC czy mankozeb Penncozeb 80 WP, Dithane NeoTec 75 WG. Gdy na plantacji zaobserwujemy pierwsze objawy choroby można zastosować środki działające wgłębnie, te w przeciwieństwie do preparatów kontaktowych wnikają do części tkanek roślinnych (w miejscu naniesienia), dzięki czemu istnieje możliwość zniszczenia grzybni P.infestans w początkowej fazie rozwojowej. Fungicydy o takim działaniu to min. Acrobat MZ 69 WG, Curzate M 72,5 WP, Orvego 525 SC, Tanos 50 WG, Cabrio Duo 112 EC. Przy zaawansowanym rozwoju patogenu w roślinie przydatne są środki systemiczne, które mają zdolność przemieszczania się w roślinie i wyniszczania rozwijającej się grzybni Infinito 687,5 SC, Mildex 711,9 WG czy Pyton Consento 450 SC. Wiele preparatów przeznaczonych do zwalczania zarazy ziemniaka również zwalcza alternariozę.

Małgorzata Srebro


Poleć tę stronę znajomemu

Twój email:
Twoje imię:
Email znajomego:

Błąd wprowadzonych danych.